Winst voor Edith (wie had er anders verwacht?). Echter, winst is nooit een vanzelfsprekendheid! De 2e dame finishte op slechts negen minuutjes van Edith, nog vòòr cyclo-icoon Christine Muller. Verder een sterke vierde plaats voor Frederic; helaas net geen podium overall, maar dit seizoen wel de aansluiting met de cyclotop gemaakt. Charles wist nog te melden zeer tevreden te zijn met zijn optreden; ondanks de geringe trainingsarbeid toch ruim een kwartier sneller dan in 2008.

Op zondag 5 september vindt de Vogezencyclo 'La Vosgienne' plaats.

Dinsdag 24 augustus: Veltec Team Granfondo is één dag eerder in Sölden neergestreken als voorbereiding op de Ötztaler Radmarathon: de Champs Elysées onder de cyclo’s. Ik vier op diezelfde dinsdag mijn verjaardag. Of beter, mijn teamleden vieren deze voor mij, want ik ben niet zo’n verjaardagsman.

Na een teleurstellende Maratona liet ik in de voorbereiding naar de Ötzi niks aan het toeval over. Het trainingsschema werd nauwgezet gevolgd. Geen Ardennen-cyclo, wel een laatste toertochtje in de Ardennen met Charles. Daar zat het gevoel goed. Stevig klimtempo, veel vertrouwen in de afdalingen en een grote dosis positieve energie. Op dinsdag verliep de verkenning van de Kühtai niet zonder horten en stoten. Hoge hartslag door de hoogte en een domme actie ter hoogte van het rondpunt in Langenfeld. Er wordt wel eens gezegd dat ik geen gevaar zie, ik overschat ook mijn stuurkunsten in de gietende regen. Met mijn schouder tegen de stoeprand, broek gescheurd en nog eens Leontien op mijn rechterflank. Op de terugweg besloot ik kalm te blijven en vooral niet te panikeren. Ettelijke Ibuprofens, behandelingen met ijs, blauwe builen zalf en reflex spray-dosissen later daalde ik op woensdag de Jaufenpass af. De verkenning van de Timmelsjoch ging zo makkelijk. Spelenderwijs, hogere trapfrequentie en sneller dan vorig jaar. Ik was er klaar voor.

Criquelion 2010

Toen ik zestien was, reed ik veel op inlineskates in een halfpipe. Het ging erom zo hoog mogelijk boven de rand van de vier meter hoge baan uit te komen, en daar allerlei tricks te doen. Het gebeurde niet zelden dat ik 's avonds in bed nog lag na te ijlen over mijn dag op de baan. Eén voor één passeerden alle tricks aan mijn geestesoog; glashelder zag ik waarom bepaalde moeilijke sprongen, zoals een backflip of een five-fourty, maar niet wilden lukken. Als ik morgen weer op de baan stond, zou ik ze op die manier inzetten, de draai zo maken en hopla, soepel op beide skates landen. Prachtig zag het er allemaal uit, zo kort voor de slaap bezit van me nam.

Le Vélomediane Claude Criquélion. Een prachtige naam voor mijn eerste Belgische cyclo ooit.

De Oetztaler Radmarathon zit er op. Op een ijskoude afdaling van de Kühtai na was het best wel goed weer onderweg. Frederic was de snelste van het team, met een knappe 11e plaats overall in 7:25. Leontien werd 8e dame, net binnen de 8:45 en was zeer tevreden met deze prestatie. Ik had geen goede dag en moest op de Jaufen de top 20 laten gaan. Op de Timmelsjoch ben ik in het eerste dorp op de klim (Moos) afgestapt en heb op Edith gewacht. Edith heeft haar parcoursrecord van vorig jaar met vier minuten aangescherpt tot 7:49, en kwam met een half uur voorsprong op de 2e dame binnen.

Corradini en Vanden Brande, de winnaar en de winnares: