|
Didier Boumans reed afgelopen zaterdag de Rabobank Beachchallenge in Scheveningen. Hierbij zijn koersrelaas. Meer foto's en flmpjes vind je terug op de Facebookpagina van Veltec Team Granfondo: https://www.facebook.com/pages/Veltec-Team-Granfondo/237932032892670
Niets menselijks is mij vreemd ook al leidt dit vaak tot extremen. Niet alleen ik heb hier last van maar een heel cyclo peloton. Iedereen binnen team Veltec heeft zo zijn extreme menselijke streken, het is leuk om als buitenstaander dit te aanschouwen en ervan te leren. Leren dat heb ik gedaan; nu is de vraag alleen is onderstaande les positief of negatief? Het oordeel laat ik aan de lezer.
Vandaag wederom een dag van extremen. Ik had maanden geleden in mijn hoofd gehaald om competitieritme te willen behouden in het cyclo vrije winter seizoen. Dus wat doe je dan? Inschrijven voor een aantal strandraces. Je houdt jezelf voor dat je meedoet om lekker bezig te blijven en te genieten van het zand tussen je tanden, het opspattend zilte zeewater en een stevige zeebries.
Eenmaal in het startvak kom je dan opeens collega cyclo rijders en trainingsmaatjes van de clubwedstrijden tegen. Iedereen heeft zijn excuus voor slechte benen maar als het startschot klinkt zijn we allemaal Napoleons. Je verdedigt je plekje in de waaier door af en toe lekker asociaal iemand op zij te zetten. Is dat niet het geval dan wil je maar des te graag laten zien dat jij je concullega’s fysiek de baas bent door te snokken op kop van de groep.
Met te weinig trainingsarbeid en slaap in de benen was het dus geen van allen voor mij vandaag. Geen genot van de alternatieve omgeving maar keihard bikkelen over het zachte en zware strand. Ook geen imponerende kopbeurten op weg naar het keerpunt maar vooral afzien achterin het deelnemersveld en schaamteloos voorbij worden gereden door enkele dames .
So far so good maar waar gaat dit heen, wat zijn nu de "lessons learned" van vandaag? Dat is redelijk eenvoudig. Vorm verdwijnt heel snel als je te weinig traint! Maar nog belangrijker: Durf uit vorm te zijn! Eerlijk is eerlijk dit motto heb ik gejat van een klasbak binnen het Veltec team en anderzijds is het in mijn geval ook een kwestie van gebrek aan menselijk vermogen om de hand eens goed in eigen boezem te steken. Een menselijk trekje dus maar voorlopig heb ik het lef om behoorlijk uit vorm te zijn.
Oh ja waar eindigt dit alles? Met een prima tweede wedstrijdhelft. Toen de klok eenmaal een uur plus aangaf en de anderen stil vielen was ik in staat om een snelle terugweg te rijden. Ik kwam aan als 123e op de Pier van Scheveningen op mijn oude MTB barreltje met 1.8bar voor en 1.6achter. Al met al toch een geslaagde dag. Geen prestaties maar wel genoten van het afzien. Lood in je benen en brandende longen. Niets menselijk is de sportman in mij vreemd. Ik heb me daarna maar beloond met een lange warme douche om te voorkomen dat ik de komende 3 weken nog steeds zand en zout uit alle lichaamskieren moet poetsen.
|